De kilowattuur is de universele munt van elektriciteit: 1 kWh = 3,6 MJ. Een moderne EV gebruikt 15–20 kWh per 100 km; een gemiddeld huishouden in Nederland verbruikt 2.700 kWh elektriciteit per jaar (exclusief laden); een laadpaal-huishouden met 15.000 EV-km/jaar laadt circa 2.500–3.000 kWh via de paal.
Voor ERE is dit het enige cijfer dat telt. Elke kWh die jouw MID-gecertificeerde laadpaal registreert wordt door de inboekdienstverlener geregistreerd in het NEa-REV, vermenigvuldigd met de CO2-factor voor dat jaar (in 2026: 0,3878 kg CO2-eq/kWh netmix, hoger bij 100% hernieuwbaar), en vermenigvuldigd met een energie-efficiëntie-factor van 4 (EV’s verbruiken minder joules per kilometer dan verbrandingsauto’s). Typisch resultaat: 1 kWh levert ongeveer 1,5 ERE op in een netmix-scenario en ~3 ERE in een 100%-hernieuwbaar-scenario.
Belangrijke nuance: de kWh die je energie-leverancier op je rekening zet is niet automatisch de kWh die de ERE-regeling telt. Alleen wat door de laadpaal-MID-meter is geregistreerd kwalificeert. Energie die via een Wallbox Pulsar naar je auto ging, zonder geïntegreerde MID, telt niet, ook al is er een MID-meter in de meterkast.
Veelvoorkomend misverstand: ‘meer laden = meer ERE’. Klopt per kWh, maar niet per euro: hogere kWh-afname betekent ook hogere energiekosten (typisch €0,25–€0,35/kWh inkoop). De netto-winst is (ERE-uitkering) − (energiekosten).
Zie ook: mid-meter (het meetinstrument), netto-euro-per-kwh (wat je daadwerkelijk ontvangt).