Thuisladen is in Nederland dé dominante laadpraktijk: circa 75% van alle EV-kWh in 2025 werd thuis geladen (Nationaal Laadonderzoek 2025 via Agenda Laadinfrastructuur). Dat maakt thuisladen ook het zwaartepunt van de ERE-markt: naar schatting 2–3 miljard kWh per jaar in 2026, goed voor 30–50 miljoen certificaten.
Voor ERE-doeleinden is “thuis” strikt gedefinieerd: de laadpaal hangt achter een netaansluiting op naam van de ERE-claimant (particulier, bedrijf, of VvE-deel). Laden bij de buren, bij werk, of bij een publieke paal valt onder andere regimes. De kWh-meter moet geïntegreerd zijn in de laadpaal zelf; een MID-meter in je meterkast telt niet.
Waarom is dit zo strikt? Omdat de NEa wil voorkomen dat kWh dubbel wordt geclaimd (eens door een energieleverancier onder een ander regime, eens door de laadpaal-eigenaar onder ERE). De laadpaal-geïntegreerde meter is het “single source of truth” dat bewijst: deze specifieke kWh ging naar een elektrische voertuigbatterij.
Veelvoorkomende misverstanden:
- “Mijn zonnepanelen salderen al de kWh, dus ook ERE-dubbeltelling?” Nee. Saldering is een energie-compensatie (kWh-voor-kWh), ERE is een CO2-certificaat. Verschillende rekeningen, stapelt juridisch.
- “Ik kan ook een ‘gewone’ 3680W-contact gebruiken.” Dan krijg je geen ERE. De minimumeis is een type-2 laadpaal met MID.
- “Bedrijfs-laadpaal thuis op naam werkgever telt als thuisladen.” Nee, dat is zakelijk laden; aansluitingshouder bepaalt.
Zie ook: laadpaal, aansluitingshouder, mid-meter, zakelijk-laden.